دلایل پرش پلک چشم

پرش پلک چشم میتواند ناراحت کننده و عامل ایجاد تحریک باشد. به هر جهت، وقتی پرش یا لرزش پلک چشم با علایم دیگری همراه نباشد به ندرت خطرناک محسوب میشود.

چرا دچار پرش یا لرزش پلک چشم میشوید؟

برخی از اوقات فعالیت الکتریکی مغز باعث می‌شود تا سلولهای عصبی پیامهایی برای عضلات ارسال کنند که سبب اسپاسم میشود. این اسپاسمها نتیجۀ محرکهای داخلی یا خارجی نیستند، و زمان زیادی ادامه پیدا نمیکنند.

یک بار پرش پلک چشم میتواند نتیجۀ چنین پدیدهای باشد.

اگر پرش پلک چشم به مدت چند دقیقه در طول چند روز ادامه داشته باشد این میتواند نتیجۀ تحریک بیش از حد عضله یا خستگی مفرط به علت موارد زیر باشد:

مصرف بیش از حد کافئین

داشتن الگوهای خواب دچار اختلال یا خواب ناکافی

استرس

خشکی چشم

بهبود الگوهای خواب، نوشیدن کافئین کمتر یا استفاده از قطرههای لیز کنندۀ چشمی معمولاً می‌‏تواند بدون مداخلۀ پزشکی به مشکل لرزش پلک چشم پایان دهد.

اگر پرش پلک چشم ادامه‌دار باشد فرد باید به چشم‌پزشک مراجعه کند زیرا ممکن است مبتلا به اختلال پزشکی جدی‌تری باشد که نیاز به درمان دارد.

شایع‌ترین اشکال پرش پلک چشم نتیجۀ بلفارواسپاسم خودبهخودی خوش‌خیم و اسپاسم همیفاسیال است.

بلفارواسپاسم خودبهخودی خوش‌خیم یک اختلال نورولوژیک نادر است که سبب بروز اسپاسم و انقباضاتی در اطراف چشم میشود.

این اختلال ممکن است در ابتدا آغازی مشابه پرش پلک چشم ساده داشته باشد اما در صورت عدم درمان میتواند تشدید شود. در برخی موارد اسپاسمها ممکن است به قدری شدید گردند که برای ساعتها باعث بسته شدن پلک چشم شوند.

یک نظریۀ رایج در این مورد بر آن است که عوامل مزبور باعث میشوند تا گانگلیای بازال مغز دچار سوءعملکرد شود. گانگلیای بازال در تنظیم عملکرد حرکتی دخالت دارد و نقش مهمی در مهار حرکات متلون یا بینظم بازی میکند.

بلفارواسپاسم خودبهخودی چند علامت اولیه دارد که میتوانند به تمایز آن از پرش پلک چشم ساده کمک کنند:

هر دو چشم در آن درگیرند

فرد به طور مداوم پلک پلک میزند

دیگر عضلات ناحیۀ صورت دچار اسپاسم میشوند

چشمها در نور روشن و موقعیتهای استرسزا دچار حالت تحریکپذیری می‏شوند

اسپاسمها معمولاً به مدت یک ساعت ادامه پیدا میکنند

اسپاسم همیفاسیال ممکن است در ابتدا با پرش سادۀ پلک چشم اشتباه گرفته شود زیرا هر دو وضعیت معمولاً با تأثیر بر عضلات اطراف چشمها آغاز میشوند.

به هر جهت این اسپاسمها در نهایت به دیگر عضلات همان سمت صورت گسترش پیدا میکنند و باعث میشوند تا عضلات فک، دهان، گونه و گردن دچار انقباضات خود به خودی گردند.

اسپاسم همیفاسیال نیز وضعـیت نادری است اما علت بروز آن سوءعملکرد ساختارهای عمقی مغز نیست. در عوض، محققان معتقدند که اسپایم همیفاسیال بر اثر تحریک عصب صورت ایجاد میشود. این تحریک ممکن است نتیجۀ وارد آمدن فشار زیاد از ناحیۀ رگ خونی مجاور عصب باشد.

برخی تفاوتهای دیگر که ممکن است در ایجاد تمایز میان اسپاسم همیفاسیال از بلفارواسپاسم و لرزش پلک چشم مفید باشد عبارتند از:

این اختلال معمولاً یک چشم را درگیر میکند

فرد ممکن است در فاصلۀ بین اسپاسمها دچار ضعف عضلۀ صورت شود

اسپاسمهای همیفاسیال گرایشی به پایداری در شدت از خود نشان میدهند

برخی از مردم در گوش سمت آسیب دیدۀ سر صدای کلیکی میشوند

• اسپاسم همیفاسیال ممکن است در هر نقطه‌ای از چند روز تا چند ماه ادامه یابد

اختلالات مغزی و عصبی که ممکن است موجب بروز پلک شوند عبارتند از:

  • فلج بل (فلج صورت)، که وضعیتی است که باعث می شود یک طرف چهره شما به سمت پایین حرکت کند .
  • دیستونی که موجب اسپاسم غیرمنتظره عضلانی و قسمت اعصاب منطقه آسیب دیده می شود.
  • دیستونی گردن (تورتیکولیس اسپاسمودی) ،که سبب اسپاسم گردن به طور تصادفی و چرخش سر به موقعیت های ناراحت ،کننده می شود
  • مولتیپل اسکلروز (MS) که یک بیماری سیستم عصبی مرکزی است ،که باعث مشکلات شناختی و حرکتی و خستگی می شود.
  • بیماری پارکینسون، که می تواند باعث لرزش اندام، سختی عضلات، مشکلات تعادل و مشکل صحبت کردن شود.
  • سندرم تورتز، که توسط حرکت ناخواسته و تیک های کلامی مشخص می شود.
  • خراش های قرنیه ناشناخته همچنین، می تواند باعث ایجاد پرش های پلک شود ، اگر فکر می کنید آسیب های چشم را تجربه کرده اید، فورا به پزشک متخصص مراجعه کنید چراکه خراش قرنیه، می تواند آسیب دائمی چشم ایجاد کند.

در برخی موارد، پرش پلک چشم بر اثر یک جراحت یا تحریک فیزیکی به خود چشم ایجاد میشود تا اینکه به دلیل تحریک عصب یا اختلال عملکرد نورولوژیک ایجاد شده باشد. مثالهای متعارف در این مورد عبارتند از:

خراش قرنیه

مژه چشم درونرشد یا تریکیازیس

التهاب پلک چشم یا بلفاریت

پلک چشم تا خورده به سمت داخل یا انتروپیون

تشخیص و درمان

تشخیص و درمان بلفارواسپاسم و اسپاسم همیفاسیال نیاز به دخالت متخصص دارد.

بلفارواسپاسم

هیچ تست خاص آزمایشگاهی برای تشخیص بلفارواسپاسم وجود ندارد بنابراین مراجعه به متخصص چشم ضروری است.

متخصص چشم یک ارزیابی بالینی انجام داده و تاریخچۀ پزشکی فرد دچار پرش پلک چشم را در ارزیابی خویش لحاظ خواهد کرد.

در صورتی که تشخیص بلفارواسپاسم قطعی شود چند گزینۀ درمانی در این مورد وجود دارد که عبارتند از:

تزریق بوتاکس (سم بوتولینوم): تزریق بوتاکس بهترین درمان برای این مورد تلقی میشود. تزریقها باعث تضعیف عضلات کنترل کنندۀ پلک چشم شده به تخفیف اسپاسمها کمک میکنند. اثرات بوتاکس معمولاً به مدت سه ماه ادامه پیدا میکند و بنابراین این درمان نیاز به تکرار دارد.

داروهای خوراکی: اگر تزریق بوتاکس قادر به تخفیف علایم نباشد این احتمال وجود دارد که پزشکان برای کمک به مهار پیامهای حرکتی بیش از حد مغز داروهایی برای بیمار تجویز کنند.

جراحی: جراحی هنگامی ضروری خواهد شد که هیچ درمان دیگری در مورد بیمار کارآیی نداشته باشد. بر مبنای اعلام "بنیاد تحقیقات بلفارواسپاسم خودبهخودی خوشخیم" ماکیتومی مؤثرترین ترمیم جراحی در مورد بلفارواسپاسم است. این عمل شامل برداشتن یکی از عضلات یا تمامی عضلات درگیر در بسته شدن پلک چشم است. جراحی گزینۀ درمانی آخر محسوب میشود و پزشکان فقط زمانی به انجام آن اقدام میکنند که بلفارواسپاسم سبب کاهش بینایی عملکردی شده باشد.

درمان دیگری که اکنون در دست بررسی است تحریک عمقی مغز نامیده میشود.

در این روش، برای کمک به تنظیم سوء عملکرد نواحی حرکتی، یک یک الکترود درون سر کارگذاری میشود. مطالعات کارآیی این روش در درمان بلفارواسپاسم را نشان داده‌اند.

اسپاسم همیفاسیال

اسپاسم همیفاسیال بر مبنای یک تست منفرد قابل تشخیص نیست و نیاز به ارزیابی جامع از سوی متخصص دارد.

درمان اسپاسم همیفاسیال مشابه درمان بلفارواسپاسم است. رایجترین گزینههای درمانی در این مورد عبارتند از:

تزریق بوتاکس: رایج‌ترین درمان اسپاسم همیفاسیال محسوب میشود.

جراحی: مؤثرترین گزینۀ جراحی برای اسپاسم همیفاسیال دکمپرشن میکروواسکولر نامیده میشود. در این عمل یک اسفنج کوچک در امتداد عصب صورت برای ایجاد زیرسازی جهت آن در راستای ممانعت از تحریک ناشی از رگ خونی ایجاد میشود.

جراحات فیزیکی یا تحریکهای وارد شده بر پلک چشم یا چشم معمولاً جدی نیستند. درمان در این موارد ممکن است شامل تجویز پماد آنتیبیوتیک و استروئیدها برای کاهش التهاب یا جراحیهای کوچک برای تصحیح تا خوردگی پلک چشم باشد.

اگرچه اهمیت بررسی پرش پلک چشم در صورت ادامۀ آن به مدت یک هفته توسط متخصص چشم به جای خود باقی است، هیچ دلیلی برای هشدار نیست. پرش پلک چشم به صورت یک علامت منفرد به ندرت نشانهای از یک اختلال نورولوژیک جدی است و به طور معمول خود به خود رفع میشود.

در موارد نادر بروز بلفارواسپاسم یا اسپاسم همیفاسیال، به یاد داشتن این موضوع اهمیت دارد که هیچیک از این دو اختلال تهدید کنندۀ زندگی نیست و هر دو را میتوان به آسانی مدیریت کرد.

امیدواریم که توانسته باشیم به این پرسش ( دلایل پرش پلک چشم ) پاسخ مناسب داده باشیم. همچنین می‌توانید سوالات خود را از پزشکان متخصص در تله ویزیت بپرسید.

👇 اینجا را کلیک کنید 👇

www.TeleVisit24.com

تنها با وارد کردن نام و نام خانوادگى و شماره موبایل و ثبت نام در سامانه تله ویزیت، بلافاصله و حداکثر طى مدت ٢٤ ساعت پاسخ خود را از بهترین پزشکان متخصص دریافت کنید و دیگر نگران سلامت خود نباشید.

نظرات

پانته آ
من هم همین مشکل را دارم لطفا راهنمایی کنید
شیوا

مطلب بسیار مفیدی بود ممنون از اطلاع رسانیتون

حمیده دهقان
بسیار متشکرم
Joe Henderson
Dude, this is awesome. Thanks so much
ارسال نظر