دیابت و خطر ابتلا به نوروپاتی دیابتی

نوروپاتی (یا نوروپاتی منتشر) یک اختلال عصبی است که ممکن است به عنوان نوروپاتی حسی، نوروپاتی حرکتی یا نوروپاتی خودمختار دسته بندی شود.

نوروپاتی می تواند ناشی از دیابت نوع 1 و دیابت نوع 2 باشد .

انواع نوروپاتی

نوروپاتی دیابتی ممکن است به صورت زیر دسته بندی شود:

  • نوروپاتی حسی زمانی اتفاق می افتد که اعصابی که لمس و دما را تشخیص می دهند آسیب ببینند. این شکل از نوروپاتی معمولاً پا و دست را تحت تأثیر قرار می دهد.
  • نوروپاتی حرکتی در نتیجه آسیب به اعصاب موثر بر حرکت عضلات است.
  • اگر عصبی که اعمال غیر ارادی مانند هضم یا ضربان قلب را کنترل می کند تحت تأثیر قرار گیرد، نوروپاتی خودمختار دنبال می شود.

با گذشت زمان، افراد دیابتی که شرایط خود را کنترل نمی کنند ممکن است به اعصاب اطراف بدن آسیب برسانند.

همچنین ممکن است از اصطلاح نوروپاتی محیطی استفاده شود و این اصطلاح به سادگی به آسیب عصبی مربوط می شود که بر روی هر عصبی در خارج از مغز یا نخاع تأثیر می گذارد.

نوروپاتی دیابتی چقدر شایع است؟

موارد ابتلا در بیماران با کنترل ضعیف، اضافه وزن، چربی خون و فشار خون بیشتر و بالای 40 سال است.

هرچه فرد به دیابت مبتلا شود، خطر ابتلا به نوروپاتی بیشتر می شود.

  • نوروپاتی ممکن است تا 50٪ از افراد دیابتی را تحت تأثیر قرار دهد.

علائم نوروپاتی اغلب به صورت بی حسی یا درد در دست ها، پاها، بازوها یا پاها (نوروپاتی متقارن دیستال) آشکار می شود.

با این حال، آنها ممکن است اندام ها، از جمله قلب و اندام های جنسی را نیز تحت تأثیر قرار دهند.

دقیقاً چه عواملی باعث نوروپاتی در افراد دیابتی می شود؟

هنوز اثر دقیق گلوکز بر روی سیستم عصبی مشخص نیست.

با این حال، قرار گرفتن در معرض طولانی مدت در سطح بالاتر از حد طبیعی قند قطعاً به اعصاب آسیب می رساند و باعث نوروپاتی می شود.

مقادیر بالای تری گلیسیرید، چربی اصلی خون که در طی بررسی کلسترول اندازه گیری می شود، نیز با ایجاد آسیب عصبی در ارتباط است.

ترکیبی از عوامل علی دیگر شامل موارد زیر است:

  • فشار خون بالا
  • سیگار کشیدن
  • مصرف الکل
  • مبتلا به بیماری مزمن کبدی یا کلیوی
  • کمبود ویتامین B

برخی از داروها، از جمله برخی داروهای ضد سرطان، نیز با ایجاد نوروپاتی همراه هستند.

علائم نوروپاتی دیابتی چیست؟

علائم نوروپاتی دیابتی دامنه وسیعی دارد و کاملاً به شکل نوروپاتی موجود و اعصاب تحت تأثیر بستگی دارد.

علائم رایج نوروپاتی عبارتند از:

  • بی حسی
  • مور مور
  • درد

اینها ممکن است در ابتدا جزئی باشند و بنابراین با پیشرفت تدریجی شرایط ممکن است مورد توجه قرار نگیرند. با این حال، در برخی از انواع نوروپاتی دیابتی، شروع درد ناگهانی و شدید خواهد بود.

علائم دیگر ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • تحلیل عضلات پا یا دست
  • سوi هاضمه، حالت تهوع و استفراغ
  • اسهال
  • یبوست
  • مشکلات ادراری
  • ناتوانی جنسی
  • خشکی واژن
  • سرگیجه
  • ضعف اندامها

نوروپاتی چگونه تشخیص داده می شود؟

تشخیص براساس علائم فردی شما و معاینه فیزیکی انجام می شود. پزشک ممکن است فشار خون، ضربان قلب، قدرت، رفلکس ها و حساسیت شما را آزمایش کند. معاینات پا برای همه بیماران دیابتی توصیه می شود .

آزمایشات دیگری ممکن است اعمال شود، مانند:

  • مطالعات هدایت عصب
  • MG (الکترومیوگرافی) و
  • QST (آزمایش کمی حسی)

پزشکان باید حداقل یک بار در سال غربالگری نوروپاتی را در میان بیماران دیابتی انجام دهند.

در یک بررسی سالانه، آزمایش نوروپاتی شامل پزشک است که پا را با استفاده از یک پلاستیک کوچک یا چنگال تنظیم می کند تا ببیند آیا حس را به درستی تشخیص داده اید یا خیر. آزمایش های تأیید یا نظارت بر نوروپاتی موجود ممکن است شامل سونوگرافی، مطالعات عصبی و نمونه برداری یا ارجاع به یک مشاور متخصص نوروپاتی باشد که ممکن است آزمایش های بیشتری انجام دهد.

نوروپاتی چگونه درمان می شود؟

نوروپاتی منتشر با کنترل کردن سطح گلوکز خون و تنظیم آنها به خوبی کنترل می شود. این می تواند به جلوگیری از مشکلات این عارضه دیابتی کمک کند.

رژیم غذایی، ورزش یا دارو برای دستیابی به این اهداف ممکن است تنظیم شود. ورزش می تواند به ویژه موثر باشد، به بیمار در بهبود گردش خون، تقویت عضلات و کاهش وزن کمک می کند.

سیگار کشیدن باید قطع شود و میزان الکل مصرفی کاهش یابد. مراقبت منظم از پاها و پوست ضروری است.

آسیب عصبی

آسیب عصبی در سیستم هضم می تواند منجر به یبوست شود و گاهی اوقات گاستروپارزی دیابتی مری ممکن است تحت تأثیر قرار گیرد ، بلع غذا را دشوار می کند. دستگاه ادراری نیز ممکن است تحت تأثیر قرار گیرد و در بدترین مراحل این امر می تواند باعث بی اختیاری ادرار شود.

همچنین، نوروپاتی می تواند پاسخ جنسی را در مردان و زنان کاهش دهدغدد عرق نیز ممکن است تحت تأثیر قرار بگیرند و بدن نتواند دما را به درستی کنترل کند. علاوه بر این، چشم ها ممکن است دچار مشکل شوند و باعث شود حساسیت کمتری نسبت به تغییر نور داشته باشند.

نوروپاتی پروگزیمال

نوروپاتی پروگزیمال باسن ، باسن و ران را تحت تأثیر قرار می دهد و منجر به ضعف پاها می شوداین نوع نوروپاتی به طور منظم در بیماران دیابتی نوع 2 و در افراد مسن رخ می دهد. این می تواند پاها را ضعیف کند، گاهی اوقات تا حدی که توانایی تحرک را محدود می کند.

نوروپاتی کانونی

نوروپاتی کانونی در ضعف سریع عصب یا گروهی از اعصاب آشکار می شود و باعث ضعیف شدن عضلات و یا درد می شود.

نوروپاتی کانونی می تواند بر روی هر عصبی در بدن تأثیر بگذارد، اما معمولاً در تنه، پا یا سر اتفاق می افتد. این می تواند عوارض مختلفی را ایجاد کند، از جمله عدم توانایی در تمرکز، دو دید، درد پشت چشم، فلج، کمردرد و درد در مکان های مختلف در سراسر بدن. هم قابل پیش بینی و هم دردناک است و معمولاً افراد مسن را درگیر می کند.

چگونه می توانم از نوروپاتی دیابتی جلوگیری کنم؟

حفظ سطح قند خون به طور مداوم بهترین راه برای جلوگیری از نوروپاتی دیابتی است. ثابت نگه داشتن سطح از اعصاب محافظت می کند.

چرا مراقبت از پا اینقدر مهم است؟

نوروپاتی محیطی پا را بسیار آسیب پذیر می کند - از این رو مراقبت از پا و مراقبت های عمومی از پوست بسیار مهم است.

از آنجا که یکی از نشانه های نوروپاتی از دست دادن احساس است، باید روزانه پا از نظر بریدگی، زخم، تاول، کوفتگی و ترک خوردگی یا خشکی پوست بررسی شود. در صورت مشاهده موارد غیرمعمول، در اسرع وقت به پزشک مراجعه کنید.




 

نظرات

پانته آ
من هم همین مشکل را دارم لطفا راهنمایی کنید
شیوا

مطلب بسیار مفیدی بود ممنون از اطلاع رسانیتون

حمیده دهقان
بسیار متشکرم
Joe Henderson
Dude, this is awesome. Thanks so much
ارسال نظر
سایر پزشکان مرتبط